قاتلان 350 هزار ايراني چگونه جرئت مي كنند از حقوق بشر حرف بزنند؟
«اوباما اكنون همان ادعاهاي
جرج بوش را عليه ايران تكرار مي كند و اين كشور را تهديد جدي براي جامعه
جهاني به حساب مي آورد. روسيه هم با بزدلي عقب نشيني مي كند اما ايران با
وجود جنگ رواني سخت و چند جانبه، روي پاي خود ايستاده است.»
اين تحليل
را پايگاه مطالعاتي «گلوبال ريسرچ» عنوان كرد و نوشت: ايران تهديدي براي
امنيت جهاني نيست و بازرسي ها بايد متوجه تاسيسات اتمي اسرائيل شود. اما
رسانه هاي آمريكا تحت نفوذ اسرائيل و لابي ايپك قرار دارند. آنها در افكار
عمومي، ايران را خطرناك ترين كشور خاورميانه معرفي مي كنند. ايران علاوه بر
تحريم ها، در معرض جنگ رواني بسيار سنگين و چند جانبه است. واقعيت اين است
كه ايران امروز روي پاهاي خود ايستاده و اراده قوي و توانايي خود را در
معرض نمايش مي گذارد.
اين پايگاه پژوهشي و مطالعاتي جهاني با يادآوري
مواضع متناقض دولت آمريكا در حمايت از رژيم جنايتكار صدام عليه ايران نوشت:
حتي يك كودك 7 ساله هم مي داند صدام حسين كه در سال 2006 پس از اشغال عراق
اعدام شد، عروسك خيمه شب بازي آمريكا بود و جنگ 8 ساله را در نخستين
روزهاي پيروزي انقلاب به ايران تحميل كرد كه 350 هزار نفر را به كام مرگ
كشاند. اين همان آمريكايي است كه مدام بر طبل حمايت از حقوق بشر مي كوبد و
برچسب نقض حقوق بشر را بر پيشاني ديگر كشورها مي زند. آيا آن 350 هزار
ايراني، انسان نبودند؟
گلوبال ريسرچ با استناد به كتاب «لابي مرگ؛ چگونه
غرب عراق را مسلح كرد» نوشته كنث تيمرمن در سال 1991 يادآوري مي كند:
آمريكا بايد به دنبال دست نشانده جديدي در خاورميانه مي بود؛ چرا كه يار
موافق او، محمدرضا پهلوي، از سوي مردمي كه نمي توانستند سرسپردگي كشورشان
به بيگانگان را تحمل كنند، يك شبه بركنار شد. انقلاب اسلامي در ايران
معادلات استراتژيك منطقه را دگرگون ساخت و هيچ كسي جز او نمي توانست به
زودي جاي او را به عنوان حافظ منافع آمريكا در منطقه اشغال كند. در نتيجه
به ديكتاتور عراق پناه بردند و وعده دادند كه بي هيچ قيد و شرطي از او
حمايت كنند و در قبال آن، صدام با حمايت آمريكا انقلاب ايران را فلج كند.
بنابراين در سال 1982 عراق از فهرست كشورهاي حامي تروريست حذف شد كه اين
اقدام نشان دهنده دروغين بودن و بي اساس بودن اين فهرست است. ريگان رئيس
جمهور وقت آمريكا، رامسفلد را به عنوان فرستاده ويژه خود به عراق فرستاد تا
بار ديگر پيوندها با كشوري كه پيش از اين دولت حامي تروريسم به حساب مي
آمد از سر گرفته شود. دو ملاقات صميمانه بين صدام و رامسفلد در سال هاي
1983 و 1984 صورت گرفت تا جايي كه دو طرف به توافق رسيدند آمريكا، عراق را
به موشك هاي بالستيك، توپخانه، تاسيسات هوايي و سرويس اطلاعاتي مجهز كند.
آمريكا حتي از فرستادن سلاح هاي شيميايي به عراق براي ريختن بمب هاي
شيميايي بر سر مردم ايران دريغ نكرد. اين امر نمونه ديگري از تعهد آمريكا
به حقوق بشر است.
گلوبال ريسرچ در ادامه تصريح كرد: در ماه مه 1994،
كميته بانكداري سناي آمريكا گزارشي را منتشر كرد كه در آن نوشته شد صدور
كليه مواد تحقيقات بيولوژيكي، براي ساخت سلاح هاي كشتار جمعي مورد استفاده
قرار مي گيرد، با مجوز وزارت بازرگاني آمريكا به عراق صورت گرفت. ديويد كلي
كارشناس سلاح هاي بيولوژيكي و بازرس سازمان ملل در عراق، تاييد كرد كه
عراق در سال 1985، هشت بمب سياه زخم از آمريكا خريداري كرد.
گلوبال
ريسرچ مي نويسد: اما ايران كشوري متفاوت است. اين كشور در تلاش است تا
تفاوت ها و تمايزات خود را حفظ كند. مردم ايران به قدرت هاي خارجي براي
تصميم گيري در مورد آينده خود نيازي ندارند زيرا تاريخ تحولات ايران حاكي
از آن است كه قدرت هاي خارجي هيچگاه با حسن نيت و بي غرض پا به اين كشور
نگذاشته اند. دشمن بي رحمي كه در خاك فلسطين دست به خونريزي مي زند، 200
كلاهك هسته اي خود را به سمت ايران نشانه رفته است، حال آن كه مدعيان حقوق
بشر در قبال اين اقدامات اسرائيل سكوت اختيار كرده اند. ايران كشور صلح
است. ادبيات و هنر با هر يك از بخش هاي زندگي مردم ايران در هم تنيده شده
است. ايران، در كنار امپراتوري هاي روم و يونان، مهد و پايگاه يكي از تمدن
هاي باستاني جهان است.
اين پايگاه پژوهشي در پايان نوشت: بايد به دنبال
زرادخانه هاي هسته اي در اسرائيل بود نه در ايران. چيزي در تاسيسات هسته
اي ايران نخواهيد يافت. اگر واقعا به دنبال بمب اتمي هستيد، تاسيسات
اسرائيل چيزهاي مهمي دارد.