« ایران زمین »

بيانيه مشترك دو تن از سران فتنه مبني بر لغو راهپيمايي در سالگرد انتخابات رياست جمهوري، آشفتگي در اردوگاه ضدانقلاب را مضاعف كرد.

كيهان روز پنج شنبه پيشاپيش خبر داده بود ارائه درخواست مجوز راهپيمايي در 22خرداد از سوي چند گروه مدعي اصلاحات به اميد مخالفت وزارت كشور با اين درخواست بوده و آنها نگرانند با درخواست مذكور موافقت شود كه آنگاه منجر به يك آبروريزي بزرگ در زمينه نمايش ريزش نيروها خواهد شد.

كيهان همچنين خبر داده بود: به خاطر نگراني از ريزش نيرو بنا شده درخواست مجوز به گونه اي ناقص تهيه شود تا همين نواقص بهانه زيادي براي رد درخواست راهپيمايي باشد. بخش بعدي پروژه صدور بيانيه اي از سوي سران فتنه است كه در آن اعلام خواهند كرد چون وزارت كشور مجوز راهپيمايي نداده ما براي پيشگيري از سركوب جنبش در روز 22 خرداد هيچ گونه راهپيمايي خياباني نخواهيم داشت.

ساعاتي پس از اين خبر، موسوي و كروبي طي بيانيه مشتركي اعلام كردند: جهت حفظ جان اعلام مي كنيم راهپيمايي پيش بيني شده برگزار نخواهد شد. بنابر اخبار رسيده از سازماندهي مجدد افراطيون در جهت يورش به مردم، از معترضان مي خواهيم خواسته خود را از مجاري كم هزينه تري دنبال كنند.

اين موضع منافقانه درباره حفظ جان و مال مردم در حالي است كه فتنه گران در اوج آشوب ها به رغم عدم دريافت مجوز بارها سعي كردند آشوب خياباني راه بيندازند اما هر چه زمان بيشتري سپري شد و حقايق آشكار شد، خيابان هم صحنه واقعي ريزش بدنه فتنه شد و به همين دليل فتنه گران ترجيح دادند اردوكشي خياباني را تعطيل كنند كه البته در تحليل هاي رسانه هاي ضدانقلاب هم قيد شده است.
اما عقب نشيني آشكار سران فتنه، مانند يك شوك بزرگ در محافل ضدانقلاب عمل كرد. شبكه دولتي بي بي سي انگليس كه همواره نقش آتش بيار معركه را ايفا كرده با اطلاع از اين شوك و سرخوردگي بزرگ، كساني چون عبدالكريم لاهيجي، عباس صيلاني، شيرين عبادي، احمد سلامتيان و مسعود بهنود را به عرصه فراخواند تا از قول آنها به توجيه و تأويل بيانيه اخير موسوي بپردازند و مانع از سرخوردگي بيشتر در ميان فتنه گران شوند.
بي بي سي اگرچه مي كوشيد چنين القا كند كه لغو راهپيمايي، نشانه قدرت فتنه گران است نه ضعف آنها، اما در عين حال از قول عبدالكريم لاهيجي (از عناصر وابسته به گروهك تروريستي منافقين) اذعان كرد: مردم حاضر نيستند حداكثر هزينه را براي مبارزه بپردازند و سران جريان سبز با توجه به موازنه قوا بايد شيوه اي انتخاب كنند كه كمترين تلفات و ضايعات را داشته باشند كه موجب سرخوردگي نشود.
مسعود بهنود سلطنت طلب هم به بي بي سي گفت: مدتهاست درباره كارايي اعتراض خياباني بحث هست. اكثر كساني كه تجربه و مطالعه كافي داشتند معتقد بودند اعتراض هاي خياباني ديگر كارايي ندارد چون حكومت تمام نيروهايش را بسيج كرده و هزينه حضور در خيابان را بالا برده است و احساس پيروزي مي كند چون سطح خيابان را پاكسازي كرده است. نظر غالب مصلحت انديشان اين است كه از اينجا به بعد بايد كار خياباني را تمام شده دانست.
احمد سلامتيان از عناصر وابسته به بني صدر و منافقين هم گفت: اپوزيسيون سبز ديگر مسئله اصلي را در زد و خورد و وزن كشي خياباني نمي بيند.
اما بازتاب واقعي سردرگمي سران فتنه آن چيزي نبود كه بي بي سي وانمود مي كرد. به نحوي كه عناصر ضدانقلاب فعال در سايت صهيونيستي بالاترين، با وجود تلاش براي توجيه عقب نشيني موسوي و كروبي، نوشتند: «دوباره داريم ميشيم عين روزهاي بعد از 22بهمن كه همه فرياد شكست سر داديم. لحظه اي آرام باشيد و فحش ندهيد و بي حرمتي نكنيد. روزهاي بعد از 22بهمن هم بعضي ها احساس شكست كردند.»
در واكنش به اين نوشته، يكي ديگر از عناصر ضد انقلاب در بالاترين نوشت: چي مي گي بابا دلت خوشه. همه چيز تموم شده تو تهران. هيچ خبري نخواهد شد. حتي اگر مجوز هم صادر مي شد چيزي جز آبروريزي گيرمون نمي آمد.
كاربر ديگر بالاترين كه به شدت از كروبي و موسوي عصباني بود، آنها را به جاسوس هاي دوجانبه تشبيه كرد و نوشت: بعد از يك سال كشمكش قرار بود اپوزيسيون به خيابان بيايند كه موسوي و كروبي بيانيه صادر كردند كه بله، به خيابان آمدن صلاح نيست. حالا اولا اگر شوري هم بود، از بين رفته و سرخورده تر مي شويم و دوم اينكه با غربال سكولارها و به قولي براندازها از ديگران، حساب دست نظام مي آيد و مي توانند راحت تر آنها را تارومار كنند.
اما يكي از همكاران سايت بالاترين معتقد است «اقدام موسوي و كروبي اقدامي تاكتيكي بود تا اگر روز شنبه تظاهراتي شكل نگرفت، نشود عليه آنها جنگ رسانه اي راه انداخت بلكه مي شود گفت بدنه به حرف آنها گوش داد و نيامد.»
از سوي ديگر، سايت جرس وابسته به بهاءالله مهاجراني (در مبدا لندن) در توجيه درماندگي سران فتنه ادعا كرد: اين يك عقب نشيني تاكتيكي بود براي مترصد زمان ديگري شدن(!)
سايت افراطي خودنويس نيز در تكميل بيانيه سران فتنه نوشت: اين بيانيه آب سردي بود بر سر هواداران جنبش سبز. دو روز قبل، موسوي و كروبي كنفرانسي خبري باحضور رسانه هاي خود برگزار كردند كه به جز چند عكس، هيچ مطلبي درباره آن منتشر نشد و اتفاقاً همين مسئله، شك و گمان هايي را برانگيخت مبني بر اينكه مطلبي يا هشداري به آنها گفته شده است. اين روزها صحبت از تظاهرات و سوت و الله اكبر بود اما اين بيانيه نقطه پاياني بود بر همه اين گماني زني ها. آنچه اتفاق افتاد درس خوبي بود براي كساني كه از بام تا شام بدون در نظر گرفتن واقعيات تلخ جامعه، فقط و فقط پشت كامپيوترشان به دستگاه هاي توليد شور بدون شعور در جامعه مجازي تبديل شده اند.
خودنويس با «شوك آور» توصيف كردن عقب نشيني سران فتنه نوشت: در حالي خبر بيانيه موسوي و كروبي مخابره مي شود كه روزنامه كيهان صبح پنج شنبه صدور چنين بيانيه اي را پيش بيني كرده بود، پيش بيني كيهان و ساعاتي پس از آن، انتشار بيانيه، مي تواند جالب و شك برانگيز باشد.
يكي از كاربران خودنويس هم با لحني مأيوسانه نوشت: فاتحه مع الصلوات. سرانجام فتيله جنبش پايين كشيده شد. البته ظاهراً سبزها هنوز نميخوان باور كنند كه اين بيانيه واقعيه. و اونهايي هم كه باور كردند با تفسيرهاي عجيب و غريب سعي در بيرون كشيدن يكسري توهمات تسكين دهنده هستند تا با اون حداقل موقتاً آروم بشن. گاهي اوقات واقعاً آدم از اين تفكرات خنده دار تعجب مي كنه. يعني هيچكس دم اسب تروا را كه از اين بيانيه زده بيرون نميبينه؟ اين دو نفر شدند اسب ترواي حكومت در جنبش! ... حالا از فردا خواهند گفت ديديد ما چقدر معقول هستيم، پارسال همه به خاطر ما آمدند، امسال كه گفتيم نياييد، نيامدند!
مهدي جامي سردبير اخراجي راديو زمانه اما معتقد است: ظاهراً قرار بود 22 خرداد اتفاقي بيفتد، وزارت كشور گفته بود تعهد بدهيد كه راهپيمايي مسلحانه نخواهد بود. وزارت كشور گويا اين بار نرمش داده و اصلاً بدش نمي آمد راهپيمايي برگزار شود تا يك تسويه حساب اساسي راه بيفتد و همه چيز گردن اپوزيسيون انداخته شود و آتش سنگين توپخانه رسانه اي راه بيفتد.
در اين ميان سايت ضدانقلابي «ايران گلوبال» حركت موسوي و كروبي را «تاكتيك استيصال» توصيف كرد و تصريح نمود آنها از سر استيصال و درماندگي و هراس از متهم شدن بيشتر به ساختارشكني، بيانيه لغو راهپيمايي را صادر كرده اند و سرانجام سايت روزنت از قول كريم لاهيجي نوشت: ادامه سياست هاي يك سال گذشته مي تواند به سرخوردگي بيشتر بخش بزرگي از اپوزيسيون بينجامد به خاطر اينكه ريسك و خطر آن روند بسيار بالاست و همه آمادگي مقابله با خطر را ندارند.